IN MEMORIAM: GASTON VAN DER GUCHT

Geboren te Mere op 8 maart 1922
Overleden te Wetteren op 5 februari 2009

Met droefheid werden wij in kennis gesteld van het overlijden van de man die onze geliefde toneelbond 40 jaar geleden nieuw leven inblies.
Zucht naar Kunst is in rouw, want het verloor immers zijn “geestelijke vader”. Hierna volgt de tekst die tijdens de begrafenisdienst in naam van ZNK werd voorgelezen.


Vriend mijner vrienden,
Vrienden mijner vrienden,

Hoe dikwijls hebben wij, zijn vrienden van ’t toneel, dit zinnetje, waarmee Wetthra destijds begon, niet uit de mond van Gaston gehoord?
Deze oneliner was niet zomaar een kopie uit zijn Wetthra; hij meende het altijd echt, uit de grond van zijn hart, telkens weer. In 1968 vond hij dat de winterslaap van Zucht naar Kunst nu wel al heel lang had geduurd, namelijk van kort na de Tweede Wereldoorlog.

De toneelbond was toen heel stilletjes uitgedoofd. Gaston vond dat het Werkmanshuis weer een eigen toneelbond nodig had. De jaarlijkse vieringen bij uitstek van de Kristelijke arbeiders Rerum Novarum en Wetterenkermis moesten weer door eigen mensen worden waargemaakt! Samen met enkele vrienden van toen, waarvan er ondertussen jammer genoeg ook al enkele overleden zijn, richtte hij de groep opnieuw op en in 1969 stonden wij op de planken van de zaal van zijn Werkmanshuis, waar hij zo fier op was en waar hij zich thuis voelde, temidden van zijn vrienden, met het stuk dat hijzelf had bewerkt naar het meesterwerk van Ernest Claes: de “Fanfare de Sint-Jansvrienden”. Het begin van een succesrijke loopbaan van een nieuwgeboren toneelbond Zucht naar Kunst.

Een prachtige tijd brak aan, een tijd van plezier maken onder elkaar, maar ook van hard werken, want dat was zo bij Gaston; “repeteren is hard werken” zei hij, “alleen zo kan je resultaat bereiken”. En zo was het, soms tot schreiens toe bij sommige dames, maar je had wat geleerd, je had er wat aan. Gaston was de beste toneelschool die je je kon indenken. En toen zijn Werkmanshuis ophield te bestaan is er ook een stukje van Gaston mee afgebroken. Het moet zeer gedaan hebben voor hem, als dat zo bij ons al was, wat moet dat voor hem dan niet geweest zijn.

Zucht naar Kunst treurt… Door het heengaan van onze pater familias, die hij tot op het einde toch wel voor ons is gebleven, is ook een groot stuk van Zucht naar Kunst heengegaan. We zullen hem missen, heel hard missen… Vriend onzer vrienden, rust zacht en… bedankt voor alles.

 De ganse ploeg van jouw Zucht naar Kunst