IN MEMORIAM: DENIS DANCKAERT

Geboren te Wetteren op 28 september 1942
Overleden te Gent op 29 september 2009

Denis DanckaertMet verbijstering vernamen wij het overlijden van onze "chef de decor" en bestuurslid Denis Danckaert.
Denis verloor de strijd tegen een korte maar ernstige aandoening, amper een paar dagen na zijn 67ste verjaardag.
Zucht naar Kunst verloor met hem een minzaam, toegewijd, werklustig en behulpzaam man; we zullen hem erg missen.
Hierna volgt de tekst die door de voorzitter tijdens de uitvaartliturgie werd voorgelezen.

Eens hoorde hij bij de sterken.
Deze aanhef op het overlijdensbericht van Denis tekent hem helemaal.
Want hij was sterk, niet alleen met zijn handen, maar met heel zijn hart, met zijn inzet, zijn hulpvaardigheid...
Het moet zowat meer dan 20 jaar geleden zijn dat Denis in ons leven kwam, en dan bedoel ik het toneelleven, dat van Zucht naar Kunst.
Wij hadden naast Lucien Moreel, toen de dragende kracht onder de decormensen van Zucht naar Kunst, nog een helpende hand nodig. Het podium van het oude Werkmanshuis was immers immens groot. Een decor opzetten was een hele karwei.
En Lucien kende wel iemand die ook bij de gemeente werkte en heel graag onze ploeg wilde vervoegen.
En toen kwam Denis.
Onmiddellijk wisten de mannen van de decor, zoals wij dat zeggen, welk vlees ze in de kuip hadden.
Denis was een man die van aanpakken wist, eens de handen uit de mouwen wist hij niet meer van ophouden, een hele avond lang werd hard gewerkt. Tot hij zijn hamer neer gooide, toen was het tijd om te verpozen en bij een deugddoend pintje kwamen de onvermijdelijke mopjes van Denis. Later werd Denis "chef de decor" en in die hoedanigheid ook bestuurslid van Zucht naar Kunst.
Ook tijdens de vergaderingen werden we meermaals getrakteerd op de nieuwste moppen die hij in de loop van de week ergens had opgevangen.
Maar Denis kon ook ernstig zijn; wanneer de tijd aanbrak voor serieus denk- en doewerk kon je altijd op hem rekenen.
En toen het Werkmanshuis ophield te bestaan en we noodgedwongen moesten uitwijken naar de gemeentelijke feestzaal met een veel kleiner podium, toen zag je dat het hem iets deed. Net als wij, acteurs, miste hij ook die vaste stek, dat grote podium...
en enkele jaren later, bij de opening van de Nova kon je hem opnieuw zien glunderen, hij kon zich terug ten volle uitleven op dat nòg grotere podium.
En toch slaagde hij er met zijn ploeg telkens weer in om van dat grote decor van 't kermistoneel voor de gastvoorstelling in Burst een veel kleinere kopie te maken, even gezellig en knus als bij ons in Wetteren.

Denis, je vrienden van Zucht naar Kunst danken je voor alles wat je hebt gedaan, rust nu in vrede.
Beste Lena, beste kinderen en kleinkinderen van Denis, wij van Zucht naar Kunst leven intens mee met uw verdriet, maar we zullen Denis nooit vergeten.
Telkens wanneer we toneelspelen zullen wij dat doen in zijn decor.
Wij wensen jullie veel sterkte en goede moed toe.

Namens de Koninklijke toneelbond Zucht naar Kunst.