Geboren te Wetteren op 20 augustus 1934
Overleden te Gent op 31 oktober 2009

Amper enkele weken na het overlijden van Denis Danckaert werd onze toneelbond alweer geconfronteerd met een groot verlies.
Lucien Moreel overleed enkele weken nadat hij werd getroffen door een beroerte. Lucien was medewerker van Zucht naar Kunst sinds de nieuwe start in 1969.
Hierna volgt de tekst die door Jos Van den Bossche werd voorgelezen tijdens de uitvaartliturgie.

Afscheid nemen is verder gaan... met in de ene hand de pijn en in de andere kracht. Vooral veel pijn...vandaag.
Want na het overlijden van Gaston Van der Gucht begin van het jaar en amper enkele weken na het overlijden van Denis Danckaert verliest Zucht naar Kunst opnieuw één van zijn boegbeelden, Lucien Moreel... Luce.
Lucien was er bij vanaf het eerste uur: de doorstart van onze toneelvereniging. Precies 40 jaar geleden.
Alle getrouwen van toen werden gemobiliseerd en daar was Luce bij. Of wat dacht je!... Hij als een sociaal, geëngageerd en creatief persoon!

Ook van bij het begin maakte hij deel uit van de bestuursploeg van Zucht naar Kunst: de toneelbond van zijn Werkmanshuis. Wij hadden Luce nodig en hij was daar... altijd.
Hij was ook iemand die handen aan zijn lijf had, zoals we dat hier zeggen. De decorzettingen op de scène kregen vorm naar het plan of de schets die hij kreeg van de regisseur. En dan... dan gebeurde het...
Met de magische handen en de creatieve geest van de stielkunstenaar die hij was, kon hij voor onze ogen op de toneelscène een ganse wereld bouwen, gaande van schitterende illusie tot soms rauwe realiteit,...voor zijn publiek, voor zijn spelers...vele keren...keer op keer!
Het applaus was er ook voor hem en zijn team.

Lucien,
Als herinneren een vorm van ontmoeten is, van mekaar opnieuw tegenkomen... dan zullen wij je nog dikwijls herinneren:

• De "geest" van 't stuk… Gigi... weet je 't nog Luce…
• het keuzemoment van het toneelstuk dat we zouden spelen, kermistoneel of Rerum Novarumtoneel, het hield je bezig als geen ander... weet je 't nog Luce...
• de eerste lezingen van het gekozen stuk deden je reeds meeleven in de rollen die zouden gespeeld worden of lieten je zelfs schaterlachen bij de uitspraken van Hortence, de paster of was het de koster in De Bekoring... weet je 't nog, Luce...

Dat vergeten ook wij niet. Zoveel herinneringen toen en nu... Die houden we vast!

Lieve Georgette, Rudy, Hilde en Veerle, lieve schoonkinderen en kleinkinderen van Luce, zijn toneelbond leeft intens met jullie mee.
Weet dat zijn naam onlosmakelijk verbonden zal blijven met die van Zucht naar Kunst.
En ook al is... Afscheid nemen verdergaan… met in de ene hand de pijn en in de andere kracht...
Afscheid nemen is ook ...met zachte vingers wat voorbij is dichtdoen, verpakken en koesteren in goede gedachten van de herinnering!
Luce, goede vriend, het gaat je goed... toi toi... het gaat je goed!